Sovyet sinemasının önemli yönetmenlerinden olan Andrey Tarkovski, 4 Nisan 1932 yılında Sovyetler Birliği, Zavrashye’de doğdu. Ünlü şair Arseniy Tarkovski’nin oğludur. Filmlerinde hayatından yansımalar sunan yönetmen, babasının şiirlerine de yer vermiştir. Felsefi derinlikleri müthiş diyaloglarla sunmayı başaran ve müzikle doğayı ustalıkla kurgulayan yönetmen, filmlerinin durağanlığından dahi kopamayacağınız bir atmosfer yaratır. Tarkovski filmleri bir tablonun cana gelmesidir adeta. Bu sebeple bu duyguyu size hissettirecek fotoğraflar ve sözlerle sizleri baş başa bırakıyoruz. İyi okumalar.

“Güzel, gerçeğin peşinde koşmayanlardan kendini gizler.”

“Bizim bilmeye değil, sevmeye ve inanmaya ihtiyacımız var.”

“Günümüz insanı hiçbir şeyi feda etmeye yanaşmıyor; oysa gerçek bireyselliğe varmanın tek yolu özveriden geçer. Ne yazık ki bur gerçeği giderek unutuyoruz, dolayısıyla insan olma duygusu da yitip gidiyor.”

“Ben, tek korkusu sevdikleri tarafından acı çektirilmek olan bir egoistim.”

“Gerçeği ararken, gerçeği keşfedeceğime, onun değiştiğini görüyorum.”

“İki insan birbirini sevince eşit sevmiyorlar. Biri daha güçlü diğeri daha zayıf oluyor. Ve zayıf olan düşünmeden seviyor…”

“İnsan mutlu olduğu zaman, hayatın anlamı ve diğer önemsiz temalarla nadiren ilgilenir.”

“İnsan bunca uzun zamandır var olmasına rağmen hâlâ en önemli şey olan varlığının anlamı konusunda emin değildir. Şaşırtıcı olan budur işte.”

“Haberlere boğuluyoruz; oysa hayatımızı değiştirebilecek en önemli mesajlar ulaşmıyor bize.”

“Her şey insanın hayatının anlamını nerede bulduğuna bağlıdır.”

 

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here