Beğen
Beğen Harika Heuheu WOW Olmamış Kızdım!
2

20. yüzyıl şairleri arasında önemli bir yeri olan Şilili şair Pablo Neruda, başarısını 1971 yılında aldığı Nobel Edebiyat Ödülü ile tescilleyerek kendisini halkın şairi olarak sevdirmeyi başarmıştır. Ünlü şair şiirlerinde genellikle aşk, doğa ve insan konularını işleyerek özgün tarzıyla birlikte birbirinden etkileyici eserler ortaya çıkarmıştır. Pablo Neruda’nın etkileyici eserlerinden biri ise kuşları ve sanatı aynı yerde birleştirdiği, Şili’de sıklıkla görülen kuş türleri üzerine yazdığı şiirler olmuştur. Ünlü şairin, ‘Kuşlar Sanatı’ adlı şiir kitabından birbirinden etkileyici şiirleri sizler için derledik.

Keyifli Okumalar!

Boz Martı

Hünerle açtı boz martı,
deniz köpüğüyle, baygınlıkla,
iki göçmen yön-vereni
kalakaldı gökyüzünde
iki kanatla, iki parıltıyla,
iki sekreteriyle ışığın,
uçup gidinceye dek dizginsiz
doğuya ve batıya,
kuzeye ve kara, Ay’a ve Güneş’e.

Kırmızı Göğüslü Çayırkuşu

Neden gösteriyorsun her gün
bana kanlı yüreğini?
Hangi suç göğsündeki,
hangi çıkmaz kan öpücüğü,
hangi avcı atışı?
Neden koşuyor, arıyor, yanıyorsun
şu kınalı göğsünle
telaşsız ve korkusuz bakarak,
bakarak insanların gözlerine?
Bir yargıçsa aradığın,
neden sıvışıyorsun
soğuk gözlerini, sert kanatlarınla
bir başka yol işaretine
kalbinin yeniden ışıdığı
kanlı güneşte?

Yedi Renkli Sazkuşu

Lagünde dev sukamışları,
ıslak kamış yatağı,
bir iki diri damla alev alev:
birden bir hareket
minik bir sancak,
bir gökkuşağı pulu:
güneşin hızla tutuşturduğu,
nasıl gelmiş bir araya yedi rengi?
Nasıl üstlenmiş bütün ışığı?
Hem oradaydı hem değildi:
geçip gitti apansız rüzgar,
belki de yok orada,
ama hala titriyor su kamışları.

Aykıran

Yankılandı ağıdı
Acenaia bataklığında,
tırmandı küçülen ayla
metal bir başak gibi
çarpıncaya dek mahzene,
ayın alüminyumuna,
parçalandığı duyuldu gezegenin
düşen bir yüzüğün
çok uzaktan gelen sesiyle:
ay ağlıyordu.

Benkuş

Pablo kuşum ben,
tek tüylü kuş,
berrak gölgede bir uçucu
ve karanlık berraklıkta,
kanatlarım görünmez,
çınlar kulaklarım
yürürken ağaçların arasında
altında mezarların
şanssız bir şemsiye gibi
çıplak bir kılıç,
yay gibi gergin,
üzüm gibi yuvarlak
uçarım, uçarım bilmeden
karanlık gecede, yaralanmış,
kim bekliyor beni,
kimdir istemeyen şarkımı,
ölümümü bekleyen kim,
varlığımı bilmeyecek olan,
ve boyun eğdirmeye gelmeyecek bana,
kanatmaya beni, bükmeye,
haykıran rüzgarın yırttığı.
Bu yüzden gidip gelirim
uçarım uçmam şakırım ama:
öfkeli kuşum ben
dingin fırtınanın.

Son Deyiş

…Ben, halkın
şairi, bir taşralı, kuşbaz,
koşturdum dünyada yaşamı arayarak:
kuş kuş tanıdım toprağı:
keşfettim ateşin uçtuğu yeri:
enerji kaybını
ve ödüllendirildi benim yansızlığım,
kimse bir şey ödemediyse de bunun için,
çünkü ruhuma bastım o kanatları
ve kıpırtısızlık hiç tutunamadı bende.

Kaynakça: Pablo Neruda-Kuşlar Sanatı Şiir Kitabı

Beğen
Beğen Harika Heuheu WOW Olmamış Kızdım!
2

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here