Beğen
Beğen Harika Heuheu WOW Olmamış Kızdım!

“Hayatımızda Yer Edenler” köşemize, üçüncü bölümle devam ediyoruz.

1986
yılında olduğumuzu farzedelim şimdi…
Metallica bugün üzerine hala incelemeler yazılan, metal müzik tarihinin en iyi albümlerinden gösterilen meşhur 3 albümünü çoktan yapmış; sonuncusuyla da “Teknik, hız, söz, duygu… Bizden üstünü yok!” demişti resmen. Otoriteler, müzik camiası şok içindeydi. Evet, meşhur Master of Puppets albümüydü o sıralar yaptıkları en son iş.

Metallica, o zamanlar yaş ortalaması 20’nin çok az üstünde olan bir gruba göre inanılmazın ötesinde işler yaparken, bol alkollü konserler genç hayranlar için gerçek birer tatminken, yaptıkları müziğin ihtişamı kendileri gibi heyecanlı ve genç müzisyenler için en büyük ilham kaynağıyken…
Kısacası her şey kelimenin tam anlamıyla mükemmel devam ederken, grubun sessiz dehası, bestecilerinden biri, bas gitarist Cliff Burton, trajik bir şekilde hayatını kaybeder.

Cliff Burton

Turnede olan grup, otobüsle İsveç’te yoldayken, otobüs kaza yapar ve Cliff camdan fırladıktan sonra otobüsün altında kalır. Basit bir kart çekme oyununda maça ası çekerek cam kenarında yatmaya hak kazanmamış olsa hala aramızda olacak olan bu üstün sanatçının ölümüyle (diğer senaryoda Kirk Hammett aramızda olmayacaktı) grup dağılma eşiğine gelir, çünkü Cliff grubun her şeyidir; o gruba dahil olsun diye şehir bile değiştirmiştir Metallica.

Bu kayıptan sonra yaşananlardan belki de en acıklısını, bir röportajda Kirk Hammett anlatıyor: “Yastığa kafamı koymuş ağlıyordum. Ve gecenin 4’ünde sokaktan James’in sesi geliyordu. Ağlıyordu, bağırıyordu ve sarhoştu: Cliff, where are you?

Seattle, 1989 Live Shit: Binge & Purge Konserinde James Hetfield

Her şeye rağmen toparlanıp yoluna devam etme kararı alan grup, seçmeler sonunda gruba Jason Newsted’i dahil eder, fakat Newsted’in de bildiği üzere o, gruba görüntüsüyle yadsınamaz bir dinamizm katmış olsa bile, hiçbir zaman Cliff’in yerini dolduramayacaktır. “Ayaklarıma büyük gelen ayakkabılar giyiyor gibiydim.”

Grup, bu olayla birlikte tabiri caizse büyümüştür artık. Ve nasıl olduysa, tüm üyelere bu etki yansımış gibidir. Bir yandan James ve Lars’ın yazdığı müzikler progresif ve uzun kompozisyonlar halinde işlenir bir hale gelirken, sözler de artık daha ciddi ve karamsardır; hayatın acımasız gerçeklerini insanın yüzüne çarpan ve adaleti, savaşı, ayrımcılığı, ölümü sorgulayan, hiçbir zaman rahat olamayacak insanın sözleri haline gelir. Grup, yaptığı işi artık daha ciddiye almaktadır ve her bir üye kendini inanılmaz boyutlarda geliştirmiştir. Öyle ki James’in en iyi rifflerini ve bir daha hiçbir zaman o kadar güzel olmayacak vokalini; Lars’ın egosunu yenerek, üzerine dersler alıp geliştirdiği en iyi davulunu; Kirk’ün en sıradışı sololarını …And Justice For All‘da duyduk.
En iyi bas partisyonlarını malesef duyamadık, çünkü baslar kaydedilmiş olsa bile, albümde bas kaydı kullanılmadı. Cliff’in yokluğunun yarattığı travmadan mıydı bilinmez, bütün görev yüksek baslı elektro gitarlara düştü.

Birçok müziksevere göre Master of Puppets’la birlikte Metallica’nın en iyi albümüdür bu albüm, bize göre de tartışmasız öyledir. Bu yazımız da albümü dinleyerekten yazıldı, hatta tam da şu an One başladı.

Albüm kapağı ne anlatıyor?

Kapakta adalet tanrısı Lady Justice kırılmış, dağılmak üzere ve çevresine iplerle bağlanmış halde. Diğer yandan terazisinde adaleti ölçmediği görülüyor; yakından bakıldığında terazinin kefelerinde yalnızca para var.
Para varsa adalet, tarafsızlık ve eşitlik de var.

Albümün teknik özelliklerine gelecek olursak
;

Kayıt yeri: Los Angeles’taki One on One Stüdyosu. Çalan şarkıyla uyumu da manidar oldu.
Yayımlanma tarihi: 25 Ağustos 1988
Süre: 1:05:33
Şirket: Elektra
Yapımcı: Metallica, Flemming Rasmussen

Kayıt sürecinde yapımcı Flemming Rasmussen (sağda)


Parça listesi:

Blackened” (Hetfield, Newsted, Ulrich) – 6:42
…And Justice For All” (Hammett, Hetfield, Ulrich) – 9:45
Eye of the Beholder” (Hammett, Hetfield, Ulrich) – 6:25
One” (Hetfield,Hammett, Ulrich) – 7:24
The Shortest Straw” (Hetfield, Ulrich) – 6:35
Harvester of Sorrow” (Hetfield, Ulrich) – 5:45
The Frayed Ends of Sanity” (Hammett, Hetfield, Ulrich) – 7:43
To Live Is to Die” (Burton, Hetfield, Ulrich) – 9:48
Dyers Eve” (Hammett, Hetfield, Ulrich) – 5:13

Hayatımızda yer ettiği gibi, oradan asla çıkmayacağı da kesin.
Bizleri gitarla, davulla tanıştıran; bugün geldiğimiz noktayı borçlu olduğumuz bu albümü siz de dinleyin istedik. Eminiz ki öylece çıkıp gitmeyecek aklınızdan.

Keyifli dinlemeler!

Kaynak: 1

Beğen
Beğen Harika Heuheu WOW Olmamış Kızdım!

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here